Rozwiązania bezprzewodowe #5
SigFox - Sigfox – Spełniając potrzeby komunikacyjne IoT

Wszyscy jesteśmy przyzwyczajeni do sieci lokalnych, takich jak Wi-Fi, ZigBee i Bluetooth, które zazwyczaj pozwalają na komunikację na odległość jedynie kilku - kilkunastu metrów. Łączą bramki z urządzeniami IoT, począwszy od komputerów PC, przez drukarki, a kończąc na dzwonkach do drzwi i termostatach. Jednakże technologia IoT dotyczy również bardzo dużych sieci, rozproszonych na rozległym terenie – np. w zastosowaniach związanych z monitoringiem zanieczyszczeń powietrza lub poziomu wód, kontrolą natężenia ruchu ulicznego i parkowania pojazdów, rolnictwem czy innymi aplikacjami. O ile zastosowania te są różnorodne, narzucają zbliżone wymagania na stosowane sensory i wykorzystywane sieci komunikacyjne:

  • Ponieważ aplikacje te typowo korzystają z dużej liczby sensorów, rozmieszczonych w odległych lokalizacjach, muszą zużywać jak najmniej energii do pracy. Można je zaprojektować tak, by używały technik zbierania energii z otoczenia, lub przynajmniej by maksymalnie wydłużyć okres wymiany baterii, zmniejszając tym samym koszt związany z docieraniem do urządzeń i zakupem baterii. Dlatego też wybrana sieć komunikacyjna musi również pobierać mało mocy.
  • Takie sensory zazwyczaj nie generują dużych ilości danych i mogą być nawet nieaktywne przez długi czas. W tym czasie koszty związane z ich utrzymaniem, takie jak budżet mocy, muszą być zminimalizowane. Takie scenariusze użytkowania wymagają protokołu sieciowego, który za priorytet będzie brał pobieraną moc i minimalizację kosztów, a nie dużą przepustowość.
  • Wymaganie niskiego kosztu sprawia, że opłaty abonamentowe za korzystanie z sieci powinny być zerowe lub bardzo niskie, tak jak i użyty sprzęt powinien być prosty i tani.
  • Transmisja na duże odległości powinna być możliwa oraz powinna być faktycznie odporna na zakłócenia i szumy.
  • Pojemność sieci powinna być na tyle duża, by móc obsłużyć bardzo dużą liczbę urządzeń, jakie konieczne są do realizacji projektów w dużej skali.
  • Sieć komunikacyjna powinna też zapewniać odpowiedni poziom bezpieczeństwa.

Jakie są więc najważniejsze dostępne sieci bezprzewodowe dalekiego zasięgu i jakie mają cechy, które mogłyby sprostać powyższym wymaganiom?

Najbardziej popularne opcje sprowadzają się do skorzystania z rożnych odmian protokołów bezprzewodowych sieci komórkowych, pracujących w licencjonowanych pasmach oraz do rozległych sieci o małym poborze mocy (LPWAN – Low-Power Wide Area Network), takich jak LoRaWAN i Sigfox, które nie potrzebują kart SIM.

Sieci komórkowe mają przewagę w postaci rozpoznawalnych, istniejących od dawna marek oraz stabilnej infrastruktury, rozlokowanej na terenie niemal całego Świata. Jednakże gdy je tworzono, nie myślano o urządzeniach IoT, ale zaprojektowano je raczej na potrzeby transmisji dużych ilości danych, godząc się przy tym na zwiększony pobór mocy i koszty. Nawet standardy LTE-M (czy LTE-MTC), opracowane przez organizację 3GPP na potrzeby komunikacji pomiędzy maszynami, są drogie w implementacji na urządzeniach końcowych, ze względu na wysokie koszty instalacji i utrzymania. Trzeba jednak przyznać, że nie pobierają one dużej ilości mocy.

Więcej informacji na temat sieci komórkowych i LPWAN można znaleźć w artykułach: Trendy w sieciach komórkowych IoT – część 1, Trendy w sieciach komórkowych IoT – część 2 i Trendy w sieciach komórkowych IoT – część 3. Inny artykuł, LoRaWAN jako rozwiązanie sieciowe IoT, przygląda się bliżej środowisku LoRaWAN. Uzupełnieniem powyższych jest niniejszy artykuł, który koncentruje się na sieci Sigfox.

Przegląd architektury i cech sieci Sigfox

Sigfox

Sigfox tworzy pierwszą na świecie, globalną sieć IoT, by nasłuchiwać informacji pochodzących z miliardów urządzeń, bez potrzeby utrzymywania połączeń z nimi. Podejście to nie wymaga praktycznie żadnego naddatku komunikacyjnego. Zastosowany protokół jest kompaktowy i zoptymalizowany, a poszczególne urządzenia nie muszą być w żaden sposób podłączane na stałe do sieci. Sigfox oferuje rozwiązanie komunikacyjne oparte o oprogramowanie, gdzie cała złożoność sieciowa i obliczeniowa realizowana i zrządzana jest w sieci, a nie w samych urządzeniach. Wszystkie te cechy razem wzięte pozwalają mocno zredukować zużycie energii i koszty związane z obsługą komunikujących się urządzeń.

Sigfox to globalna sieć, zbudowana w oparciu o prostą topologię gwiazdy, ale poszczególne urządzenia nie są powiązane z konkretnymi stacjami bazowymi. Miliardy obiektów transmitują swoje komunikaty, licząc na to że odbiorą je dowolne ze stacji w zasięgu, podczas gdy każda ze stacji ulokowanych na terenie całego Świata (przez różnych operatorów) jest bezpośrednio podłączona do chmury Sigfoxa. Stacje bazowe wykrywają, demodulują i raportują komunikaty, przekazując je do chmury, a ta następnie przekazuje dalej wiadomości do serwerów klientów i ich platform IT.

Parametry techniczne Sigfoxa – bliższe spojrzenie

Modulacja w ultra wąskim paśmie radiowym (Ultra Narrow Band).

UNB oferuje dużą pojemność kanału komunikacyjnego, daleki zasięg komunikacji i odporność na szumy.

  • Sigfox korzysta z technologii radiowej Ultra Narrow Band (UNB) na częstotliwości 868 MHz w Europie i na Bliskim Wschodzie (zgodnie z regulacjami ETSI 300-220) oraz na 902 MHz (zgodnie z regulacjami FCC part 15) w Ameryce Północnej.
  • Są to publicznie dostępne pasma radiowe.
  • Szerokość pasma wynosi 192 kHz.
  • UNB pracuje z relatywnie wąskimi sygnałami radiowymi. Dzięki temu możliwa jest transmisja większej liczby sygnałów jednocześnie.
  • Każda wiadomość jest przesyłana pasmem o szerokości 100 Hz i z szybkością 100 b/s lub 600 b/s, w zależności od regionu.
  • Modulacja i protokoły wybrane przez Sigfoxa nie są zoptymalizowane pod katem szybkości, ale efektywnie wykorzystują budżet łącza. Duży budżet łącza sprawia, że Sigfox pozwala na komunikację na duże odległości.
  • UNB korzysta także z mniejszych ramek radiowych, co zwiększa pojemność danych i zmniejsza pobór mocy, w porównaniu do konwencjonalnych protokołów radiowych, gdzie naddatek jest większy.
  • Możliwe jest uzyskanie komunikacji na duży dystans z dużą odpornością na szumy.
  • Wykorzystuje modulację D-BPSK (Binary Phase Shift Keying). Wymaga jedynie 1 Hz do transmisji z szybkością 1 b/s, więc pojedynczy sygnał z urządzenia wykorzystuje bardzo niewielki wycinek pasma komunikacyjnego.
  • D-BSK jest wykorzystywane z czterech powodów:
  • Łatwość implementacji
  • Niska przepustowość pozwala na użycie tanich komponentów.
  • Ponieważ moc sygnału Sigfoxa koncentruje się w bardzo wąskim paśmie, stacje bazowe mogą być bardzo czułe i są w stanie demodulować sygnały bliskie poziomowi szumów otoczenia. Zwiększa to odporność na zakłócenia.
  • Czułość stacji bazowych może być na poziomie -142 dBm przy 100 b/s i -134 dBm przy 600 b/s.
Sigfox/LoRa - porównanie

Ilustracja 1. Spektrum UNB Sigfoxa – źródło: Sigfox

Lekki protokół

Sigfox został zaprojektowany by przesyłać krótkie wiadomości z minimalnymi narzutami. Prowadzi to do mniejszego zużycia mocy i wydłużenia czasu pracy na baterii. Protokoły w konwencjonalnych systemach komunikacji są zoptymalizowane pod kątem przesyłu dużych ilości danych, ale są zazwyczaj mało wydajne. Ramka Sigfoxa przenosi 12 bajtów danych, a razem z danymi potrzebnymi do kontroli transmisji nie zajmuje więcej niż 26 bajtów. Dla porównania, protokół IP ma 40-bajtowy nagłówek, nawet gdy przesyłane jest tylko 12 bajtów właściwych danych.

W konwencjonalnych systemach komunikacji, przesyła się dodatkowe dane do zarządzania siecią, bez jakiejkolwiek optymalizacji. Dlatego taki lekki protokół ma dwie ważne zalety:

  • Wszystkie nadmiarowe dane wymagają energii, by je przesłać, więc korzystanie z optymalnie ułożonych ramek wydłuża czas pracy urządzenia na baterii.
  • Mniejszy naddatek danych pozostawia więcej miejsca na dane użytkownika.

Małe paczki danych

Wiadomość przesyłana w kierunku od urządzenia może mieć do 12 bajtów użytecznych danych i wymaga mniej więcej 2 sekund, by transmisja dotarła do stacji bazowej, która monitoruje spektrum radiowe w poszukiwaniu sygnałów UNB do demodulacji. Dla 12 bajtów danych, cała ramka będzie miała razem 26 bajtów. W 12 bajtach można zmieścić na przykład:

  • 2 koordynaty GPS, z dokładnością do 3 metrów.
  • 6 wyników pomiarów z termometrów laboratoryjnych o zakresie pracy od -100 do 200 stopni, z dokładnością do 0,004 stopnia.
  • 12 raportów z radaru prędkości ze wskazaniem do 255 km/h.
  • 96 raportów ze stanu przekaźników, wykrywających np. dzień lub noc, wysoką lub niską temperaturę, albo włączenie lub wyłączenie jakiegoś urządzenia.
  • Można przesyłać też wiadomości o długości zera bajtów, by wskazać, że urządzenie działa i jest dostępne.

12 bajtów to maksymalna pojemność ramki. Nie jest konieczne zawsze pełne jej wykorzystywanie. Wysyłanie tylko potrzebnych danych zmniejsza zużycie energii i wydłuża czas pracy na baterii. Urządzenie może przesyłać do 140 wiadomości na dzień. Inne limity występują w odniesieniu do odbierania danych przez urządzenie. Pojedyncza paczka danych odbieranych może mieścić do 8 bajtów i możliwe jest przesyłanie do 4 wiadomości na dzień. Funkcję tę można wykorzystać m.in. do:

  • Żądania przesłania dodatkowych danych, związanych ze zdarzeniem, jakie wystąpiło w urządzeniu.
  • Zmieniania ustawień – np. zakresu pracy czujnika, częstości przesyłu wiadomości itd.
  • Żądania aktualizacji firmware’u, przy czym funkcja ta wymagałaby implementacji innego interfejsu komunikacji, cechującego się większą przepustowością, czego dobrym przykładem mogłoby być użycie modemu GSM.

Inne czynniki wpływające na jakość usługi, pojemność sieci i jej efektywność energetyczną

Dostęp do sieci w sposób losowy eliminuje konieczność przesyłania danych i marnowania energii na potrzeby synchronizacji urządzeń w sieci. Urządzenia transmitują wiadomości na losowej częstotliwości, a następnie przesyłają dwie kopie komunikatu na dwóch innych częstotliwościach, w różnych odstępach czasu. Określane jest to mianem tzw. trybu różnicowania czasu i częstotliwości.

Sigfox/LoRa - porównanie

Ilustracja 2. Transmisja z urządzenia i zmienianie częstotliwości – źródło: Sigfox

Wspólny odbiór: W odróżnieniu od protokołów sieci komórkowych, urządzenia nie są przypisane do żadnych stacji bazowych. Emitowana wiadomość jest odbierana przez wszelkie stacje, do których dotrze. W praktyce średnio są to trzy najbliższe stacje. Taki sposób działania określa się mianem różnorodności przestrzennej.

Sigfox/LoRa - porównanie

Ilustracja 3. Odbiór wiadomości przez wiele stacji bazowych Sigfoxa – źródło: Sigfox

Mały pobór prądu podczas bezczynności: Urządzenia spędzają ponad 99 procent czasu w stanie bezczynności, a ich prąd spoczynku jest bardzo mały – często wynosi jednie kilka nanoamperów.

Sigfox/LoRa - porównanie

Ilustracja 4. Mały prąd w stanie bezczynności oznacza wydłużony czas pracy na baterii – źródło: Sigfox

Interfejs użytkownika i rola chmury Sigfox

Chmura Sigfox obsługuje wszystkie usługi Sigfoxa. Aby odebrać wiadomości, ale też by zarządzać obiektami w sieci, klienci i partnerzy Sigfoxa korzystają z chmury. Dostęp do danych, billingi, zarządzanie urządzeniami i użytkownikami, mapy oraz inne funkcje są dostępne w chmurze Sigfoxa za pomocą trzech interfejsów:

  • Portal WWW, dostępny z poziomu prostej przeglądarki, za pomocą którego użytkownicy końcowi mogą korzystać ze wszelkich funkcji chmury.
  • API umożliwiające zautomatyzowany dostęp do wszelkich usług portalu za pomocą skryptów.
    • API pozwala na dostęp w trybie PULL,
    • API umożliwia integrację funkcji Sigfoxa w ramach innych platform,
    • Może posłużyć np. do rejestracji nowego urządzenia za pomocą zewnętrznej platformy.
  • Funkcje zwrotne, które pozwalają na automatyczne otrzymywanie informacji o nowych zdarzeniach w trybie PUSH.
    • Metoda ta likwiduje konieczność stosowania mechanizmu ciągłego odpytywania o wiadomości, co wymagałoby zaangażowania dużych zasobów zarówno po stronie Sigfoxa, jak i klienta.

Dostęp do usług chmury i narzędzi zależy od profilu użytkownika.

  • Administrator może zarządzać użytkownikami i urządzeniami, przeglądać mapy serwisowe i sprawdzać kontrakty.
  • Dystrybutor może tworzyć kontrakty.
  • Operator ma dostęp do narzędzia planowania radiowego i pakietu monitorowania sieci.
  • Użytkownik może mieć ograniczone prawa jedynie do podglądania wiadomości.

Pokrycie zasięgiem i odległość komunikacji

Sigfox pozwala na transmisję na odległość 30 czy nawet 50 km w terenie niezabudowanym i od 3 do 10 km w miastach.

Daleki zasięg sieci wynika z niskiej przepustowości danych, mocy wyjściowej urządzeń i czułości stacji bazowych. Użycie pasma radiowego na częstotliwości poniżej 1 GHz także pozwala na uzyskanie dobrego pokrycia siecią również wewnątrz budynków, co pozytywnie wyróżnia ten protokół względem sieci pracujących na częstotliwości 2,4 GHz.

Sieć Sigfoxa działa w niemal 40 państwach i jest albo prowadzona przez samego Sigfoxa, albo przez firmy partnerskie. Więcej szczegółów na ten temat można znaleźć na stronie: https://www.sigfox.com/en/coverage.

Po dodaniu operatora WND-UK do już istniejącego (Arqiva), Sigfox będzie pokrywał 95% populacji Wielkiej Brytanii do 2019 roku. Sieci WND-UK i Arqiva są ze sobą kompatybilne.

O ile postawione wcześniej wymagania względem komunikacji są – co jasne – dosyć ambitne, mały pobór mocy i niewielkie pasmo sprawiają, że korzystanie z tej sieci pozwala łatwiej osiągnąć przyjęte założenia, niż w przypadku takich wysokoenergetycznych i wysokoprzepustowych usług jak komunikacja 4G.

„Stacje bazowe są łatwiejsze do postawienia i integracji z innymi istniejącymi sieciami o niskiej mocy, bez trudnej konfiguracji, co wyróżnia Sigfoxa względem procesu instalacji tradycyjnych sieci komórkowych” – mówi Ian Hughes, analityk IoT w firmie doradczej z branży IT, 451 Research.

Korzystając z urządzeń na zewnątrz budynków lub w pobliżu otwartych przestrzeni, można uznać, że sieć pokrywa całą Wielką Brytanię. W przypadku gdy urządzenie z Sigfoxem będzie zamontowane pod ziemią, w piwnicy, w sejfie, lub w innych trudnych warunkach, konieczne jest przeprowadzenie profesjonalnej oceny. Składa się na nią szczegółowe badanie, uwzględniające zarówno symulację teoretyczną, jak i pomiary w terenie. W zależności od przypadku, umowy i potencjalnego rynku, stosowne może okazać się zagęszczenie sieci.

Bezpieczeństwo

Sigfox implementuje mechanizmy bezpieczeństwa zarówno na poziomie całego ekosystemu, jak i pojedynczego urządzenia.

W ramach ekosystemu następujące mechanizmy bezpieczeństwa działają domyślnie:

  • Autentykacja + kontrola integralności + mechanizm zabezpieczenia przed replikacją wiadomości przesyłanych w sieci
  • Kryptografia oparta o AES, bez przesyłania klucza przez łącze radiowe.
  • Szyfrowanie transmitowanych danych jako opcja, zapewniająca poufność informacji.

Ponadto stosowana jest izolacja każdej części sieci, w efekcie czego w przypadku włamania, tylko mały segment sieci będzie zagrożony.

Dla urządzeń, Sigfox definiuje trzy poziomy bezpieczeństwa. Dostawca aplikacji może wybrać poziom najbardziej odpowiadający wrażliwości realizowanej aplikacji.

  • Poziom średni – dane do autoryzacji są przechowywane w urządzeniu.
  • Poziom wysoki – dane do autoryzacji są przechowywane w programowym obszarze chronionym.
  • Poziom bardzo wysoki – dane do autoryzacji są przechowywane w bezpiecznym środowisku.

Elementy odpowiadające za bezpieczeństwo pozwalają także na szyfrowanie danych, które są przesyłane przez sieć. Tylko urządzenie i klient końcowy znają klucz. Algorytm nie wpływa na rozmiar paczki danych. Nawet jeśli dane są zaszyfrowane, wciąż zajmują 12 bajtów.

Przewidywana liczba połączeń w sieci Sigfox, do 2024 roku [dane w milionach]:

  • Automatyka budynkowa – 433
  • Inteligentne mierniki – 341
  • Systemy bezpieczeństwa budynków – 262
  • Domowe urządzenia informacyjne – 250
  • Sprzęt AGD – 433
  • Rolnictwo – 117

Porównanie pomiędzy Sigfoxem i LoRa

Model biznesowy

Sigfox jest właścicielem technologii, poczynając od serwera backendowego i chmury, a kończąc na oprogramowaniu użytkownika.

Każdy z producentów układów scalonych może uzyskać dostęp do wymaganej technologii bezpłatnie, ale pod określonymi warunkami. Firmy STMicroelectronics, Atmel (Microchip) i Texas Instruments produkują układy radiowe dla Sigfoxa.

Celem Sigfoxa jest uczynienie przygotowania aplikacji bardzo tanim.

Sigfox zarabia na opłatach od operatorów sieci, którzy pośredniczą w sprzedaży jego technologii klientom. Inaczej mówiąc, Sigfox oddaje za darmo technologię związaną ze sprzętem, ale sprzedaje oprogramowanie i sieć jako usługi.

Organizacja LoRa Alliance utrzymuje, że jest bardziej otwarta niż Sigfox. Ich specyfikacja zarządzania siecią jest publicznie dostępna do pobrania z Internetu. Otwarty standard ma także potencjał by być bardziej elastycznym, choć rozwijanie go przez komitet spowalnia proces zmian.

Jako element otwartości, LoRa Alliance chce by nie tylko operatorzy sieciowi, ale i prywatne firmy i startupy instalowały sieci LoRa. Wlicza się w to także takie fundowane społecznościowo sieci, jak The Things Network. Jest to możliwe dlatego, że LoRaWAN to nie firma, ale standard utrzymywany przez grupę firm w ramach organizacji non-profit, LoRa Alliance. Sukces tej strategii będzie zależeć od dobrze sformułowanych polityk odnośnie roaming ruchu pomiędzy sieciami publicznymi i prywatnymi.

Każdy producent może tworzyć sprzęt, moduły lub bramki zgodne z LoRa. Jednakże jedyny producentem układów radiowych LoRa jest Semtech.

Podsumowując, Sigfox oferuje tańszy sprzęt, gdyż liczy na zysk ze sprzedaży abonamentów na dostęp do sieci oraz chce stać się globalnym operatorem IoT. Tymczasem LoRa oferuje bardziej otwarty standard, zachęcając nawet użytkowników, do budowania ich własnych sieci. Celem organizacji LoRa Alliance jest upowszechnienie standardów i sprzedaż układów. Sigfox jest aktualnie bardziej popularny na Świecie.

Jak wybierać pomiędzy Sigfoxem i LoRa?

Sigfox będzie lepszym wyborem dla aplikacji sensorowych, mierników i alarmów, które wymagają jedynie przesyłania małych ilości danych w dłuższych odstępach czasu i nie potrzebują zdalnego sterowania. LoRa lepiej się sprawdzi w aplikacjach takich jak sterowanie siecią elektryczną, gdzie konieczne jest przesyłanie poleceń do urządzeń i pełna dwukierunkowa komunikacja. W tabeli 1. Znalazło się bardziej szczegółowe porównanie pomiędzy obydwoma standardami.

Sigfox/LoRa - porównanie

Tabela 1. Porównanie Sigfox i LoRa

Rozwój i projektowanie produktów

Farnell oferuje wiele produktów pomocnych podczas rozwijania i projektowania urządzeń Sigfox. Poniżej prezentowane są niektóre przykłady.

Scalony transceiver ON Semiconductor AX-SFUS zgodny z siecią Sigfox, na potrzeby przesyłu danych z i do urządzenia

AX-SFEU i AX-SFEU-AI to kompletne układy scalone o ultra-niskim poborze mocy do tworzenia urządzeń końcowych w sieci Sigfox, umożliwiające transmisję zarówno z, jak i do urządzenia. Układ AX-SFEU działa na zasadzie „plug and play” i zawiera cały firmware, potrzebny do transmisji i odbioru danych z sieci Sigfox w Europie. Komunikuje się z resztą urządzenia klienta za pomocą interfejsu RS232 UART. Komendy AT są używane do wysyłania ramek i konfiguracji parametrów radiowych.

AX-SFUS

Scalony transceiver Sigfox, taki jak powyżej, ale przeznaczony na rynek amerykański.

Wspierane są również inne państwa.

Moduł Adeunis Si868-25mW

Moduł radiowy zgodny z Sigfoxem, nadający się do komunikacji na daleki zasięg, nawet do 15 km, przy bardzo małym poborze mocy. Docelowe aplikacje obejmują Internet Rzeczy, sieci sensorowe, inteligentne budynki, mierniki, systemy bezpieczeństwa i komunikacją M2M.

Zestaw deweloperski STEVAL-FKI915V1 z transceiverem na pasmo poniżej 1 GHz, bazujący na układzie S2-LP i cechujący się ultra niskim poborem mocy

Zestaw STEVAL-FKI915V1 firmy STMicroelectronics obejmuje transceiver o ultra niskim poborze mocy, małej szybkości przesyłu danych, który pracuje w paśmie poniżej 1 GHz. Bazuje na układzie S2-LP. Nadaje się do aplikacji korzystających z sieci Sigfox.

ARF8047PA - Sigfox Sensor Transceiver

Sensory radiowe firmy ADEUNIS to gotowe do użycia nadajniki radiowe, umożliwiające przesyłanie przez sieć Sigfox danych z wszelkiego rodzaju sensorów, korzystających z interfejsu napięciowego 0-10 V, pętli prądowej 4-20 mA, lub przekazujące dane na zasadzie napięcie-brak napięcia. Spełniają one potrzeby użytkowników, którzy chcieliby zdalnie nadzorować wszelkiego rodzaju dane (odczyty temperatury, ciśnienia, poziomu, wilgotności, zawartości CO2, prędkości, natężenia światła, owartości drzwi itd.).

Podsumowanie

Niniejszy artykuł pokazał, jak projektanci rozległych geograficznie systemów IoT mogą wybierać technologie do zapewnienia bezprzewodowej łączności sieciowej pomiędzy ich urządzeniami. Wybór sprowadza się głównie (choć nie całkowicie) do różnych protokołów pracujących w sieciach komórkowych w paśmie licencjonowanym, oraz do niewymagających dużej mocy sieci LPWAN, takich jak LoRaWAN i Sigfox.

W artykule porównano te protokoły i pokazano, że żadne z tych podejść nie jest najlepsze dla wszystkich aplikacji. Sieci komórkowe są przykładowo dobrym wyborem dla urządzeń, które potrzebują przesyłać, a być może i odbierać duże ilości danych, ale rozwiązania te są zazwyczaj zbyt kosztowne, duże i energochłonne dla rozległych sieci prostych sensorów.

Różnice pomiędzy LoRaWAN i Sigfoxem są nieco bardziej subtelne, więc konieczne staje się bardziej szczegółowe porównanie obu protokołów, by znaleźć optymalny dla tworzonej aplikacji. Sekcja „Jak wybierać pomiędzy Sigfoxem i LoRa?” stanowi dobry punkt startowy, podczas gdy reszta artykułu dostarcza nieco bardziej szczegółowych informacji na temat struktury Sigfoxa. Materiał ten może być wykorzystany wspólnie z innym artykułem na naszej stronie: „The LoRaWAN as an IoT Network Solution”, który pozwoli szczegółowo porównać oba protokoły.

Źródła

http://www.embedded-computing.com/embedded-computing-design/long-range-wireless-solutions-wireless-technologies-for-iot-networks

https://www.sigidwiki.com/wiki/SIGFOX

https://www.sigfox.com/en/sigfox-iot-technology-overview - Ultra Narrow Band radio modulation, 3:09

http://www.rfwireless-world.com/Terminology/SIGFOX-specification-table.html

https://internetofbusiness.com/sigfox-wnd-uk-iot-network-coverage

https://www.disk91.com/wp-content/uploads/2017/05/4967675830228422064.pdf

/lorawan-as-an-iot-network-solution

Rozwiązania bezprzewodowe #5: Sigfox – Spełniając potrzeby komunikacyjne IoT. Data publikacji: 15 lutego 2018 r. przez Farnell