Czujniki zbliżeniowe

Czujniki zbliżeniowe to czujniki dyskretne, które wykrywają zbliżenie obiektu do powierzchni czujnika. Są w stanie wykrywać obecność bliskich obiektów bez kontaktu fizycznego. Czujniki zbliżeniowe emitują strumień promieniowania elektromagnetycznego i wyszukują zmiany pola lub sygnał powrotny. Są wykorzystywane w smartfonach w celu wykrywania przypadkowych dotknięć ekranu podczas trzymania telefonu przy uchu w trakcie rozmowy. Typowe zastosowania obejmują wykrywanie, pozycjonowanie, kontrolowanie oraz zliczanie w automatach i systemach produkcyjnych. Dostępne są cztery podstawowe typy czujników zbliżeniowych: indukcyjne czujniki zbliżeniowe, pojemnościowe czujniki zbliżeniowe, ultradźwiękowe czujniki zbliżeniowe oraz czujniki fotoelektryczne, czyli optoelektroniczne.

Indukcyjne czujniki zbliżeniowe reagują na obiekty wykonane z metali żelaznych i nieżelaznych. Wykrywają także metale przez warstwy materiałów niemetalowych. Czujniki indukcyjne zawierają cewki nawinięte na rdzeń z miękkiego żelaza. Indukcja czujnika zmienia się w przypadku zbliżenia do niego obiektu z metalu żelaznego. Zmiana ta powoduje włączenie trybu przełącznika aktywowanego przez napięcie. Czujniki pojemnościowe reagują na zmiany nośnika dielektrycznego otaczającego powierzchnię aktywną bez wymagania kontaktu fizycznego, w związku z czym można je dostosować do wykrywania praktycznie dowolnej substancji. Mogą także wykrywać substancję przez warstwę szkła, plastiku lub cienkiego kartonu.

Czujniki fotoelektryczne umożliwiają bezdotykowe wykrywanie niemal dowolnej substancji lub obiektu w odległości do 10 metrów. Składają się ze źródła światła (zazwyczaj diody LED emitującej światło w spektrum podczerwieni lub światła widzialnego) i czujnika (fotodiody). Czujniki ultradźwiękowe wykorzystują odbijanie fal dźwiękowych o wysokiej częstotliwości (20 kHz) w celu wykrywania obiektów lub odległości do obiektów. Czujniki ultradźwiękowe to najlepszy wybór w przypadku obiektów przezroczystych.