Najnowszy globalny raport o trendach w IoT 2021
Zobacz wyniki raportu, który przeprowadziliśmy w 60 krajach od września 2020 roku do grudnia 2020. Otrzymaliśmy 2 095 wypełnionych kwestionariuszy w większości od inżynierów zajmujących się Internetem Rzeczy.
Poniżej przedstawiamy podział respondentów na regiony na podstawie otrzymanych 2 095 kwestionariuszy.
Na 2031 respondentów, którzy ujawnili swoją płeć, 95% stanowili mężczyźni, a 5% kobiety.
Internet Rzeczy (IoT) stanowi technologię transformacyjną, która przez ostatnią dekadę zapewniała firmom większą wydajność, elastyczność oraz możliwości rozwoju.
Jednak wraz ze wzrostem złożoności systemów zwiększyła się także ich wrażliwość na ataki. W tym roku 29% respondentów wymieniło poprawę zabezpieczeń w obszarze IoT jako zadanie o bardzo wysokim priorytecie. Pomimo że ten odsetek wynosił 52% w 2018 roku, zabezpieczenie rozwiązań IoT wciąż stanowi największe źródło obaw zarówno dla korzystających z nich organizacji jak i dla dostawców pragnących nadążyć za wzmożonym popytem na ultrabezpieczne rozwiązania IoT.
Natomiast na drugim i trzecim miejscu pod względem ważności respondenci wymienili odpowiednio niezawodność komunikacji oraz ekosystem IoT.
Wraz ze wzrostem złożoności systemów wzrasta też ich podatność na ataki, dlatego też bezpieczeństwo w dalszym ciągu wywołuje największe obawy w kontekście implementacji IoT. Obawy te związane są z zaufaniem, zabezpieczeniami i prywatnością.
W 2020 roku 36% respondentów odpowiedziało, że musieli stawić czoła wyzwaniom związanym z bezpieczeństwem podczas wdrażania technologii na potrzeby IoT. W 2018 roku odsetek ten wynosił wprawdzie 40%, lecz spadek rzędu 4 punktów procentowych nie spowodował ogólnego zniknięcia tej bariery przeszkadzającej w implementacji.
Rynek sprzętu na potrzeby IoT rozwija się w tempie wykładniczym, co w głównej mierze wynika z rozwoju komponentów stosowanych w IoT, takich jak bramki przemysłowe, inteligentne czujniki i siłowniki oraz programowalne sterowniki logiczne. Które gałęzie przemysłu są na prowadzeniu jeżeli chodzi o wdrażanie IoT? Badania ujawniły, że trzy gałęzie przemysłu, które dominują pod względem zakresu implementacji rozwiązań IoT to: automatyka i sterowanie (25%), automatyka domowa (18%) oraz sztuczna inteligencja (12%).
Szacuje się, że w przypadku automatyki domowej i przemysłowej najszybciej przebiega rozwój rozwiązań z zakresu komunikacji między maszynami (M2M) i zdalnego monitorowania. Podane przykłady uwzględniają zdalne monitorowanie sprzętu, optymalizację procesów i systemów przemysłowych, łączenie elektroniki użytkowej oraz inteligentne urządzenia.
COVID-19 w sposób znaczący wpłynął na cały świat. Zwiększył elastyczność pracy w przypadku wielu osób jednocześnie wpływając negatywnie na wolność w życiu codziennym. Byliśmy świadkami gwałtownego napędzania i przyspieszania implementacji IoT w przemyśle medycznym, co zmieniło sposoby diagnozowania i leczenia pacjentów oraz monitorowania ich stanu zdrowia, a także ułatwiło śledzenie szczepionek i szczepień, zarządzanie zapasami i inne aspekty pracy. Biorąc pod uwagę tak gwałtowny wzrost popytu na ulepszone systemy połączonego sprzętu medycznego 25% uczestników ankiety stwierdziło, że to właśnie opieka zdrowotna będzie kolejnym dużym sektorem, który dzięki innowacjom z zakresu IoT zrobi następny krok milowy w kierunku poprawy jakości zdrowia i życia człowieka.
Przemysł 4.0 nadal znajduje się w fazie rozwoju. Powolne tempo wdrażania technologii Przemysłu 4.0 oraz IIoT w przemyśle o charakterze produkcyjnym może wynikać z kilku czynników, m. i. ze skomplikowanych procesów integracji, niedoboru potrzebnych umiejętności, uzależnienia od starszych systemów bądź z braku odpowiedniego podejścia biznesowego.
Wyniki ostatniej ankiety pokazują, że dwie największe przyczyny powolnego rozwoju to obawy związane z bezpieczeństwem danych (32%) oraz brak strategii biznesowej (30%). Stanowią one przeszkodę we wdrażaniu oraz integracji inteligentnych rozwiązań produkcyjnych. Nowoczesne procesy produkcji są obecnie bardziej zintegrowane niż kiedykolwiek, opierają się na większej liczbie współpracujących ze sobą maszyn, sprzętu i pracowników, których pracę wspierają sensory podłączone do Internetu i przesyłające dane na obszarze całego zakładu. Problemy pojawiają się wtedy, gdy dana firma nie potrafi zrozumieć znaczenia i zakresu informacji udostępnianych w obrębie swojej sieci lub gdy nie potrafi wykorzystać takich informacji w praktyce na potrzeby rozwoju własnej strategii biznesowej.
Trzecim najważniejszym powodem (29%) powolnego tempa wdrażania Przemysłu 4.0 są trudności i ograniczenia technologiczne towarzyszące modernizacji istniejących kompleksowych systemów do nowych standardów.
Wyniki ankiety sugerują, że 50% respondentów nie korzysta z rozwiązań zewnętrznych podczas projektowania swoich systemów IoT, lecz preferuje własne wewnętrzne rozwiązania. Umożliwia to lepszą kontrolę nad planowaniem działań marketingowych, kosztami i jakością opracowywanych aplikacji IoT. Natomiast druga połowa respondentów na potrzeby projektowania systemów IoT korzysta z usług dostawców zewnętrznych – w całości, częściowo lub w połączeniu z własnymi rozwiązaniami wewnętrznymi.
Świat się zmienia. Dane są gromadzone, udostępniane i wykorzystywane na sposoby niekoniecznie zgodne z wolą użytkowników. Użytkownicy nie mają pełnej kontroli nad swoimi danymi osobowymi i/lub nie są właścicielami danych zbieranych przez urządzenia brzegowe i to właśnie rozwiązanie kwestii własności zbieranych danych stanowi czynnik krytyczny odpowiadający za sukces aplikacji IoT.
Zdaniem 70% respondentów gromadzone dane powinny pozostać własnością użytkownika którego dotyczą. Ankietowani preferują, aby gromadzone dane pozostawały ich własnością, w szczególności ze względu na brak możliwości zagwarantowania ich prywatności oraz na ryzyko ujawnienia informacji o sieci i działalności firmy osobom trzecim. Użytkownicy wahają się przed udostępnianiem swoich danych firmom z obawy przed potencjalną kradzieżą tożsamości lub na inne zagrożenia w sieci.
Wraz z wejściem w nową erę IoT pojawiają się nowe wyzwania hamujące rozwój tego rynku, związane m. in. ze wzajemną współpracą urządzeń różnych producentów czy poziomem trudności tworzenia nowych aplikacji dla użytkowników. Badanie wykazało w tym przypadku mieszane opinie respondentów na temat czynników zdolnych do zwiększenia tempa wdrażania IoT, mianowicie: Interoperacyjność (19%), Łatwość projektowania (19%), Potrzeba stosowania otwartych standardów (19%), standardy łączności (16%).
Jednym z powodów dla niskiego tempa wdrażania IoT jest brak globalnych standardów wzajemnej komunikacji dla różnych urządzeń – każdy zestaw urządzeń bazuje na innych protokołach. Tempo innowacji w IoT jest bardzo gwałtowne, a wykorzystanie tego ogromnego potencjału rynkowego wymaga interoperacyjności na poziomie wszystkich branż, co umożliwiłoby połączenie ze sobą klientów, firm, produktów oraz Internetu Rzeczy. Jednakże należałoby opierać się na otwartych standardach, które umożliwiałyby każdemu łatwe projektowanie i tworzenie technologii.
Innowacyjne rozwiązania w obszarze technologii smart dla domu, przemysłu, rynku i rządu torują drogę dla budowania przyszłości IoT. Chociaż badania pokazały, że IoT w dalszym ciągu pozostaje gorącym tematem o ogromnym znaczeniu zarówno z punktu widzenia klientów jak i partnerów, to jeszcze nikt nie jest w stanie z całą pewnością określić siebie mianem przewodnika stada. 49% respondentów wykazało od 0 do 25% pewności, że ich firmy odegrają rolę lidera jeżeli chodzi o ustalanie trendów w IoT. Jest na to jeszcze zbyt wcześnie!
Tylko 11% uczestników spodziewa się nie tyle być na bieżąco, co być czynnikiem decydującym o przyszłości IoT.
IoT ma wielki potencjał. Firmy, które dostrzegą go odpowiednio wcześnie zyskają na tym najwięcej. Kilka wiodących firm już wykonało pierwsze kroki, np. Google, Apple i Amazon skupiły niedawno swój wzrok na automatyce domowej. Co to oznacza dla pozostałych firm? W jaki sposób przedsiębiorstwa powinny się przygotowywać się na nadejście świata, w którym IoT daje coraz większe możliwości?
IoT wciąż jest nowym i przyszłościowym obszarem technologii na rynku, stanowi też znaczący czynnik napędzający rozwój już od ponad kilku lat. 30% uczestników ankiety Farnel Global IoT Survey uważało swoje firmy za innowatorów IoT pragnących zgłębić możliwości biznesowe jakie otwiera ten obszar oraz zdobyć przewagę rynkową poprzez tworzenie rozwiązań IoT. 27% uczestników ankiety chciało jedynie czerpać zyski z możliwości oferowanych przez ten rynek.
Mimo że rynek rozwiązań IoT szybko się rozrasta, tworzenie własnego rozwiązania IoT stanowi decyzję o strategicznym znaczeniu dla firmy bądź organizacji. Wiąże się to z poważnym zaangażowaniem i dużą ilością czasu poświęconego na realizację. Wraz z rosnącą liczbą firm uczestniczących w tym rynku, ekosystem rozwoju IoT również zaczyna się rozrastać.
Dlatego też innowacyjność w zakresie rozwiązań IoT jest teraz ważniejsza niż kiedykolwiek i stanowi najważniejszy czynnik mogący decydować o sukcesie, nie wystarczy tylko podążać za trendami panującymi w branży.
Aplikacje IoT otaczają nas z każdej strony, od inteligentnych miast i fabryk po inteligentne domy. Pozwala to na łączenie „rzeczy” i wymianę danych między nimi. Dane zbierane z myślą o wprowadzaniu ulepszeń czy o redukcji kosztów w obrębie różnych obszarów działalności firmy pozwalają uzyskać zwiększoną jakość, wydajność, zgodność, przewidywalne korzyści w obszarze konserwacji i utrzymania, a także większą przewidywalność jeżeli chodzi o cykl życia produktu i jego wydajność.
Czasem jednak trudno jest ocenić potencjał zastosowań IoT oraz które obszary działalności firmy mogą najbardziej zyskać dzięki IoT. W przypadku tego pytania 48 % uczestników ankiety wymieniło usprawnienie produkcji jako swój główny cel. Odpowiedź ta została dodana w ankiecie z 2020 roku, i odebrała palmę pierwszeństwa odpowiedzi „Aplikacje operacyjne”, która w ankietach z roku 2018 i 2019 była uznawana za obszar mogący zyskać najwięcej dzięki IoT.
IoT daje masę korzyści w różnych obszarach biznesu, ale wg ankiety to właśnie produktywność oraz inteligentna produkcja zyskują tutaj najwięcej.
Wdrażanie funkcjonalnych systemów IoT często wymaga korzystania z kilku różnych języków programowania. Wyniki tej części ankiety nie były zaskakujące – respondenci potwierdzili dominację C/C++ (65%) oraz wysoką popularność Pythona (45%) i Javascript (22%).
C/C++ oferuje zaawansowane możliwości jeżeli chodzi o IO, zarządzanie kodem, struktury danych oraz przechowywanie plików. Python cechuje się natomiast doskonałym wsparciem dla IoT w postaci potężnych bibliotek oraz zgodności z platformami działającymi w oparciu o mikrokontrolery.
Urządzenia brzegowe IoT komunikują się za pomocą standardowych kanałów przewodowych i bezprzewodowych, podczas gdy komunikacja bezprzewodowa IoT opiera się na krótkodystansowych transmisjach sygnałów radiowych między nadajnikami a odbiornikami. Przez komunikację należy tutaj rozumieć również odbiór odczytów z sensorów, zdalne sterowanie przez ludzkiego operatora lub przez maszynę. Zarówno urządzenia połączone przewodowo jak i bezprzewodowo mają swoje miejsce w Internecie Rzeczy.
Zatem jaki rodzaj połączenia powinniśmy wybrać dla swojego rozwiązania IoT i dlaczego? Wyniki ankiety wskazują, że komunikacja bezprzewodowa wyraźnie dominuje wśród preferencji respondentów (77%) w porównaniu z komunikacją przewodową (23%). W IoT bezprzewodowy przepływ informacji między urządzeniami brzegowymi, bramkami i platformą chmury wymaga zastosowania różnych rozwiązań odpowiadających różnym wymaganiom. Aplikacje bezprzewodowe korzystają z jednego lub kilku spośród wymienionych protokołów bezprzewodowych: Wi-fi, Bluetooth Low Energy (BLE), protokołów dla sieci komórkowych (4G/LTE/5G), LoRa, SigFox bądź innych protokołów specjalnie przystosowanych do rozwiązywania konkretnych problemów i pozwalających zaoszczędzić czas i pieniądze.
Spośród możliwości łączności bezprzewodowej, najczęściej wybieranym protokołem jest Wi-fi (66%) ze względu na swój zasięg, bezpieczeństwo i wysoką przepustowość. Dzięki najnowszym energooszczędnym MCU wbudowanym w chip i obsługującym łączność Wi-fi oraz dzięki łatwym w integracji modułom Wi-fi możliwa jest bezproblemowa modernizacja systemu tak, aby współpracował w ramach IoT.
Nie jest też żadną niespodzianką, że wśród najbardziej preferowanych protokołów łączności bezprzewodowej znalazły się również protokoły sieci komórkowych (40%) oraz Bluetooth (BLE) (39%). Popularność protokołu Bluetooth wzrosła o 12 punktów procentowych przez ostatnie trzy lata, od 27% w roku 2018 do 39% w roku 2020, do czego przyczyniło się nowe, bardziej energooszczędne profilowanie oraz gwałtowne wdrażanie standardu Bluetooth 5.0. Popularność protokołów sieci komórkowych również wzrastała przez ostatnie trzy lata, aczkolwiek w nieco wolniejszym tempie, bo tylko o 9 punktów procentowych – od 31% stwierdzonych w 2018 roku (38% w 2019 roku) do 40% w 2020 roku. Nie zapominajmy też o ostatnim gorącym temacie czyli o standardzie 5G, który zapewnia lepszą łączność i umożliwia urzeczywistnienie praktycznie każdej koncepcji, nawet tych uważanych wcześniej za niemożliwe. 5G posiada ogromny potencjał jeżeli chodzi o zwiększanie przepustowości, co z pewnością jeszcze bardziej ułatwi łączenie dużej liczby urządzeń w ramach Internetu Rzeczy. Standard ten z pewnością jeszcze bardziej zyska na znaczeniu w 2021 roku.
23% respondentów mimo wszystko preferuje łączność IoT. 83% z tej liczby respondentów korzysta z łączności przewodowej za pomocą Ethernetu, który łączy w sobie moc standardu 802.3af PoE z niezawodnością i bezpieczeństwem. PoE stanowi optymalne rozwiązanie dla urządzeń do streamingu wysokiej jakości, kamer IP oraz telefonów VoIP współpracujących z Ethernetem o przesyle danych 10/100 Mb/s. Ethernet nie posiada też wielu „wad” utożsamianych z łącznością bezprzewodową, jak „martwe punkty sieci Wi-Fi” czy „konflikty między współistniejącymi sieciami Wi-Fi”, umożliwia szybszy streaming i jest bardziej niezawodny.
Sztuczna inteligencja (AI) to dziedzina dająca się zdefiniować na bardzo wiele sposobów, jednak w kontekście IoT można ją opisać jako teorię budowania inteligentnych maszyn, reprezentacji wiedzy i myślenia maszyn.
Tworzenie sztucznej inteligencji oznacza korzystanie z zestawu technik mających na celu sprawienie, aby maszyny zachowywały się w sposób naśladujący inteligencję. Wraz ze spadkiem kosztów sprzętu oraz ze wzrostem mocy obliczeniowej komputerów, AI staje się bardziej wszechobecna i znajduje coraz szersze zastosowania.
Od samochodów autonomicznych po oprogramowanie do rozpoznawania twarzy, AI zmienia sposoby interakcji człowieka z technologią na całym świecie.
Zapytani o korzystanie ze sztucznej inteligencji w swoich projektach IoT: 39% respondentów odpowiedziało, że już wdrożyli AI w swoich projektach i aplikacjach IoT. Niezależnie od ogólnego celu, zastosowali już AI na potrzeby uczenia maszynowego, robotyki, działania sieci neuronowych, klasyfikacji obrazu, analityki biznesowej, rozpoznawania mowy oraz technologii rzeczywistości wirtualnej/rozszerzonej. Spośród 61% pozostałych respondentów, którzy jeszcze nie korzystali z AI w swoich projektach IoT, 47% wyraziło chęć wdrożenia AI w swoich kolejnych projektach lub aplikacjach.
Obecna generacja urządzeń IoT nie korzysta ze sztucznej inteligencji ani uczenia maszynowego w jakimś znaczącym stopniu, jednak wyniki ankiety pozwalają stwierdzić, że przyszłe generacje urządzeń będą korzystały z nich w dużo większym stopniu. Wraz z powstawaniem nowych urządzeń, usług i aplikacji każdego dnia, podejście ich twórców również musi ewoluować jeśli chodzi o nowe sposoby używania AI w nowych, inteligentnych projektach. Sztuczna inteligencja to kolejny krok dla IoT.
Tworzenie nowych rozwiązań w obszarze sprzętu komputerowego związane jest z pokonywaniem licznych przeszkód. Nie inaczej jest w przypadku rozwiązań IoT. Zaprojektowanie właściwego rozwiązania jest niezbędne i wymaga dokładnego zrozumienia wszystkich stawianych mu wymogów. Na każdym etapie tworzenia nowych rozwiązań sprzętowych coś może pójść nie tak... „HARDware” jest domeną prawdziwych twardzieli. W świecie IoT, czy też połączonych urządzeń, platforma sprzętowa odgrywa ważną rolę jeżeli chodzi o dostarczanie ekonomicznych rozwiązań i zmniejszenie czasu potrzebnego na wprowadzenie produktu na rynek. Kluczowe jest dokonanie odpowiedniego wyboru – zdecydować się na stworzenie własnego rozwiązania wewnętrznego czy może jednak na gotowe rozwiązanie zewnętrzne.
Co ciekawe, przez ostatnie trzy lata komputery jednopłytkowe (SBC) znajdują się na prowadzeniu jeśli chodzi o popularność. Tak samo jest też w tym roku, co potwierdzają wyniki ankiety – 48% respondentów korzysta z nich, aby przyspieszyć lub uprościć proces projektowania. Własne projekty wewnętrzne (32%) plasują się na drugim miejscu. Komputery jednopłytkowe są bardzo atrakcyjne z punktu widzenia specjalistów od rozwoju sprzętu IoT – od urządzeń brzegowych do bramek brzegowych. SBC odgrywają ważną rolę jeżeli chodzi o dostarczanie ekonomicznych rozwiązań, wygodę oraz ogromne wsparcie ze strony społeczności. Są małe, posiadają wbudowane moduły łączności (Ethernet, WiFi, BLE), USB i inne funkcje (I2C, SPI, UART), a także od razu współpracują z Linuxem bez konieczności dodatkowej konfiguracji. Zastosowanie małych, wbudowanych dystrybucji Linuxa jeszcze bardziej zmniejsza obciążenie pamięci – a to przecież pamięć stanowi najbardziej krytyczny zasób w przypadku wbudowanych systemów. Istnieją różne typy SBC, każdy dostosowany do określonych wymogów sprzętowych. Od cech i potrzeb danego twórcy rozwiązań IoT zależy to, jaki rodzaj SBC sprawdzi się najlepiej.
W kategorii SBC zwycięstwo zdecydowanie należało do Raspberry Pi (59% wszystkich respondentów), a na kolejnych miejscach uplasowały się odpowiednio Arduino (24%) oraz BeagleBoard (7%). Raspberry Pi nadal pozostaje najczęściej wybieranym SBC, który zdominował cały rynek i który jest silnym kandydatem wybieranym przez twórców IoT ze względu na swój interfejs GPIO typu open-source, możliwości inteligentnego interfejsu oraz zastosowane rozwiązania łączności.
Wbrew treści tego pytania, najbardziej oczywistą opcją dla 32% respondentów było rozpoczęcie od zera i podjęcie decyzji w oparciu o specyfikacje systemu. Takie rozwiązanie pozwala ba określenie idealnego zestawu specyfikacji zdolnych do zapewnienia doskonałej wydajności przy zachowaniu możliwie największej niezawodności i ekonomii działania. Panujący wśród firm dylemat „Zbudować czy kupić” nigdy nie był łatwy do rozstrzygnięcia. Z jednej strony budowa własnego rozwiązania wymaga więcej pieniędzy i czasu, lecz daje pełną wyłączność i kontrolę.
W zależności od przeznaczenia projektu, rozwiązania sprzętowe IoT mogą wymagać pokaźnej mocy obliczeniowej. O mocy i funkcjonalności decyduje wybór MCU/MPU. Kolejny dylemat twórców po „Zbudować czy kupić?” to „Który mikroprocesor (MPU) bądź mikrokontroler (MCU)/płytka rozwojowa stanowi najlepszy wybór dla mojego projektu?”. 39% respondentów wybrało platformy rozwojowe oraz MCU firmy STMicroelectronics (36%), natomiast kolejne miejsca zajęły płytki rozwojowe (21%) oraz MCU (28%) produkowane przez firmę Microchip.
Obecnie centralnym elementem biznesowych implementacji IoT jest platforma chmury. Platforma chmury odgrywa kluczową rolę w budowaniu bezpiecznej infrastruktury IoT o dużej skali oraz napędza zrównoważone wyniki biznesowe przez to, że umożliwia przedsiębiorstwom zbieranie i analizowanie danych IoT z sensorów, urządzeń i aplikacji oraz podejmowanie optymalnych działań na ich podstawie. Obecnie dane są tym, czym dawniej było złoto i warto mieć nad nimi kontrolę!
Zatem twoja firma potrzebuje usług opartych na chmurze. Które z nich warto zaimplementować? Respondenci wyraźnie zdają się preferować chmurę osobistą (34%). Popularność chmury osobistej wzrosła z 30% do 34% w przeciągu ostatnich trzech lat. W porównaniu do chmury biznesowej zarządzanej przez firmę, popularność chmury osobistej wynika z tego, że hakerom trudniej jest się do niej włamać, ma zerowy miesięczny koszt oraz umożliwia użytkownikowi dostęp do danych na poziomie lokalnym.
Amazon AWS jest dominującym wyborem (22%) wśród respondentów jeżeli chodzi o dostawców chmury biznesowej. Tuż za nim jest Google Cloud (20%) oraz Microsoft Azure (18%). IBM Watson ma natomiast trudności w przekonaniu do siebie twórców rozwiązań IoT.
Wraz z rosnącą liczbą dostawców rozwiązań opartych na chmurze oraz ze wzrostem dostępności dużych zbiorów danych, przechowywanie danych w chmurze jest teraz prostsze niż kiedykolwiek. Przechowywanie w chmurze może być bardziej ekonomiczne, a jednocześnie bardziej elastyczne niż bardziej tradycyjne opcje. Niektórzy użytkownicy preferują chmurę osobistą o skali wielkobiznesowej, podczas gdy inni wolą rozwiązania dla małego/średniego biznesu, jednak ostatecznie wszystko zależy od potrzeb użytkownika.
Technologia sensorów stanowi centralny punkt każdego połączonego urządzenia. Od lokalizowania i rozpoznawania tożsamości ludzi po zabezpieczanie infrastruktury o znaczeniu krytycznym – czujniki są nieodzownym elementem rozwiązań IoT. Wychwytują krytyczne informacje ze świata fizycznego i przetwarzają je na sygnały, które można zmierzyć elektronicznie. Zbierają informacje i przesyłają je bezprzewodowo do bramek, które te z kolei przesyłają dalej do chmury w celu dalszej obróbki.
Skuteczne wdrażanie i zarządzanie sensorami stanowią ważną część procesów IoT. Przykładowo, w przypadku sensorów temperatury ważnymi cechami są rezystencja termiczna oraz gęstość. Im więcej informacji dany sensor jest w stanie zebrać, tym większa jego przydatność podczas projektowania. Co stanowi o przydatności sensora w różnych zastosowaniach? Do istotnych czynników należą tutaj wytrzymałość, precyzja oraz żywotność baterii.
Liczba dostępnych typów sensorów jest ogromna, sprawdźmy zatem, które są stosowane najczęściej jeśli chodzi o IoT. Po przeanalizowaniu wyników badania, sensory otoczenia pozostają najczęściej stosowanym typem w przypadku rozwiązań IoT (40% w 2020 roku, 45% w 2019 roku) – służą m. in. do pomiaru temperatury, wilgotności, ciśnienia oraz obecności gazów. Drugim najczęściej stosowanym na potrzeby IOT typem są sensory ruchu (21%).